W dniu 28 lutego 2011 Komisja Nadzoru Finansowego przedstawiła raport zatytułowany „Wzmocnienie ochrony uczestników rynku kapitałowego”.
Dla akcjonariuszy i inwestorów zasadnicze jest respektowanie ich prawa do informacji. W szczególności informacja powinna być przekazywana w sposób zapewniający równy do niej dostęp wszystkim uczestnikom rynku. Rekomendacje Komisji wychodzą naprzeciw tym oczekiwaniom i mają służyć i likwidacji luk informacyjnych.
Pewne zdarzenia bądź zaniechanie informowania o zdarzeniach mogą tworzyć przewagę informacyjną części inwestorów. Inwestorzy instytucjonalni z reguły znacznie lepiej traktowani są przez spółki względem inwestorów indywidualnych, w szczególności w zakresie bezpośredniej komunikacji. Zarówno inwestorzy indywidualni, jak i KNF wskazują m.in. na potrzebę informowania o spotkaniach zarządów spółek z analitykami, o przekazaniu rekomendacji do wąskiego grona odbiorców oraz informowanie o przebiegu walnych zgromadzeń. W dobie dzisiejszych możliwości technicznych nie stwarza problemu jeśli nie bezpośrednia transmisja głosu/video, to umieszczanie zapisu audio po zakończeniu walnego na stronie emitenta. Już dziś w Dobrych Praktykach widnieje zapis o umożliwianiu przedstawicielom mediów obecności na walnych zgromadzeniach, jednak wiele spółek utrudnia lub uniemożliwia dziennikarzom wstęp na salę obrad (nawet w sytuacji, gdy spółki nie odrzucają tego właśnie zapisu z zakresu Dobrych Praktyk). Możliwość pełnej i szybkiej relacji z przebiegu walnego zgromadzenia wymaga doregulowania, co pozwoli na uniknięcie wątpliwości i zarzutów o wykorzystanie informacji poufnych przed opublikowaniem uchwał walnego w formie raportu bieżącego.
SII jest za zwiększeniem roli Dobrych Praktyk Spółek Notowanych na GPW, jako źródła standardów pożądanych przez inwestorów. Zasady Dobrych Praktyk mogą podlegać uzupełnieniom, powinna zwiększać się ich rola i rzeczywiste ich przestrzeganie. Przykładowo zasad III.1.3) „…rada nadzorcza powinna rozpatrywać i opiniować sprawy mające być przedmiotem uchwał walnego zgromadzenia” wydaje się nagminnie nie przestrzegana, a jako uzasadnienie spółki podają, że rada nadzorcza nie miała posiedzenia w okresie pomiędzy zwołaniem a datą odbycia walnego zgromadzenia.
Publikacja przez Urząd KNF stanowisk, interpretacji i wyjaśnień z pewnością pomoże wszystkim emitentom we właściwym wypełnianiu obowiązków informacyjnych i komunikacji z rynkiem, a inwestorom przede wszystkim ułatwi ocenę wydarzeń w spółce, a także w większym stopniu zapewni równy dostęp do informacji. Praktyka publikacji interpretacji jest z powodzeniem stosowana m.in. przez amerykańską SEC.
Cenne jest podjęcie próby wprowadzenia obowiązku publikacji wyceny wkładu niepieniężnego, za który obejmowane są akcje nowej emisji oraz wyceny przedmiotu transakcji nabycia zbycia znaczących aktywów od podmiotów powiązanych. SII zwraca również uwagę na potrzebę publikacji pełnych dokumentów wycen spółek łączących się, w szczególności gdy jednym z łączących się podmiotów jest spółka niepubliczna. Wynik wyceny jest podstawą do ustalenia parytetu wymiany akcji, a także podstawą dla inwestorów do oceny operacji połączenia spółek. Ponieważ sam parytet wymiany nie może być zaskarżany, kluczowe jest poznanie przez wszystkich akcjonariuszy szczegółów wyceny. Notabene, na gruncie obowiązujących przepisów istnieje już obowiązek publikacji przez emitenta raportu rewidenta do spraw szczególnych.
Inwestorzy zgłaszają się do SII z podejrzeniami występowania na GPW transakcji, mających charakter umówionych przy jednoczesnym dużym wolumenie. KNF zwróciła uwagę na to zjawisko, jako potencjalne dokonywanie manipulacji, bowiem transakcje takie wprowadzają w błąd pozostałych inwestorów co do rzeczywistego popytu i podaży.
Zdaniem SII w związku z propozycjami KNF nie należy koncentrować się wyłącznie na kwestii uciążliwości dodatkowych obowiązków informacyjnych dla emitentów, lecz na użyteczności obowiązkowych informacji dla ich odbiorców, jakimi są inwestorzy.
